*#Parnjai#*

haha
อัพทีไรก็ใกล้สอบทุกที ชีวิตนศพ เนี่ยยย
หลักสูตรใหม่เนี่ย เราเลยต้องเป็นคนฝ่าฟันเองยังไงยังงั้น
มีพี่รหัสก็ช่วยได้บ้าง เป็นกำลังใจให้น้อง
ชีทก็ได้จากพี่เยอะเเยะ ใช้จริงก็ นิดดนึง



อีกอาทิตนึงก้อจะสอบอีกเเล้ว
วันเกิดเราก็เจอสองวิชาใหญ่ๆเลย

Happy Christmas เลยทีเดียว กับ Lab biochem แล้วก้อ MEQ
MEQ คืออะไรเหรอออ
modified essay question คือจะให้เคสมา ประวัติ ตรวจร่างกายคนไข้
เเล้วเหมือนให้สมมติฐานว่าโรคอะไร
มีกระบวนการอะไรเกี่ยวข้อง ต้องรักษาอะไรยังไง
ประมาณนี้มั้ง ไม่รุสิ ไม่เคยสอบ เอิ๊กๆ
ที่ยากคือ ต้องเขียน เเล้ว เเต่ละข้อจำกัดเวลา
คิดไม่ทัน นั่งเอ๋อ
หมดเวลาก็กรี๊ด ฮ่าๆๆๆ

ทำไงดีละปานใจ

..........................

ตั้งเเต่ย้ายเข้าหอเเพทย์ มีความสุขดี ตอนเเรกเเอบกลัวรูมเมท
เป็นพี่ extern เลยทีเดียว พักกะเด็กปีหนึ่งอย่างเราเนี่ยยยะ
ห่างกันนมาก คนนึงจะจบเเล้ว คนนึงเพิ่งเริ่มต้น
แต่พออยู่ด้วยกันมาพักนึง ก็ยิ่งรู้สึกว่าเราสองคนมีอะไรเหมือนกันหลายยอย่าง

พี่เค้าเคยเรียนภาษาจีน ฝรั่งเศส
เราก็เคยเรียนจีน กับ เยอรมัน

พี่เค้าเคยไปelectiveที่ญี่ปุ่น ตอนปีสี่
เราก็กำลังจะได้ไป summer นี้ ^^ ผ่านสัมภาษณ์ค่ะ หุหุ

พี่เค้าเป็นโรคกระเพาะ
เราก็เป็น เอ๊า เกี่ยวมั้ย 555

พี่เค้าชอบไปวิ่งออกกำลังกาย เราก็เหมือนกัน
พี่เค้าไม่ชอบกินของทอด เราก็ไม่ชอบ
พี่ค้าชอบกินConflake กับนม เหมือนนกัน
ชอบกินฝรั่ง เหมือนกันอีกก

ที่ขำสุดๆ คือ พี่เค้า เเอบปลื้มน้องรหัสของเพื่อนสนิทที่ไม่ใช่ผุชาย จนหาเรื่องไปเลี้ยงสายรหัสด้วย
                   เราก็ ปลื้ม พี่รหัส ของเพื่อนสนิทที่ไม่ใช่ผุชาย เเล้วก็หาโอกาสไปกินเลี้ยงด้วยอยู่
                             เเล้วคนที่เรา กะ รูมเมทปลื้ม ก็เป็นคนๆเดียวกัน 555

มีข้อเดียวที่ต่างกันคือ
พี่เค้าเรียนเก่งมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ปีหกเเล้วยัง เกรด สาม ปลาย ๆ
สอบ NL OSCE ผ่านหมดดดด
เรา เหรอ ปีหนึ่งมาก้อฟาด สาม ต้นๆๆ ไปเเล้ว

คงคิดถึงรุมเมทเเย่เลย ปีหน้าไม่รุจะได้อยุ่กะใคร....
ขอให้ได้รูมเมทน่ารักๆอย่างงี้อีกเหอะ

สอบไฟนอล

เเต่ละวิชา หืดขึ้นคอ

เหอะๆๆๆ

อังกิดน่ะโอเค
Man Social & Culture ก็ นะ เรื่อยๆ
Learning Process อืมมม ไม่รุสิ ตอบๆไป
Bio - -"
Physics T_T เพื่อนว่าง่ายกัน
ก้อเรามัวเเต่ทุ่มให้เยอรมัน ที่ 3 หน่วยกิตเหมือนกัน
ซวยมาสอบก่อนฟิสิกอีก
วันอ่านฟิสิกเลยลดลง

ความจริงก็ผิดเอง ที่ไม่อ่านสะสมมาเรื่อยๆ
ทำได้เเต่เรื่อง X ray เเหม ก็คนมันชอบ
เอ้ยย มันเเค่อ่านๆ ตอบๆ
กะ งาน พลังงาน เสียง


เครียด
จนกินข้าวไม่ได้เลย กินเเล้วรุสึกจะอาเจียน
ไม่เคยเป็นอย่างงี้เลย

เเต่หน้ามันก็ยังยิ้มอยุ่เเหละ เพื่อนเลยดูไม่ออกกันจิงมั้ย
ฮ่าๆ


เวลาอยุ่กะเพื่อนเยอะๆมันก็เหมือนจะลดๆความเครียดลงนะ

,the only one who really ease out all my stress
and also fill my day with happiness is him...
how could his appearance effect my feeling this much?
and every of his presence, my body seems to know
…I just feel ..that inside is changing like some chemical releasing..
.I felt shy..with no reason...many times...
then He 's there....in my sight again..
my heart races ...like it's gonna pop out
I'm not going exaggerate,but it really like that...
and it happen EVERYTIME ...
so whenever I feel strange,
I knew he's coming or he's around somewhere close to me..
u think this is funny?I think so, at the very first times
 but now, it happened too often that I can see it cleary...
he's the reason for every changes in my body
until now it's more than 3 months,I meet him almost everyday
and it doesn't seem to decrease that reaction from inside of me...
I'm really tired of this..I'd try to stay away from him
I can only do that for 2 weeks
but it's even more painful..not seeing him…

today, he comes in my sight again
I see him from a far distance..
then he glance up
seems like he noticed me…
he then, smiles, and I couldn’t turn my face away
it was lock there on his face…
and no matter what it’s rude or
it’s not good that the girl staring  at the boy
..the only thing I seem to worry about,is not seeing his smile

like the plant harvest light to make them live longer,
the way I need his smile
to make u see the picture, he is water for the lost in the desert…
for me, he’s a kind of drug..u need drug more and more when u addicted,
you know it’s not good and try to quit using it, but it’s a lot of pain to your body
but this case…your heart….



พร่ำเพ้อๆๆ
บ้าจริง


จะปิดเทอมเเล้ว

ตอนเเรกกก็ดีใจนะ

แต่วันนี้ ไม่รุ้สึกอย่างงั้นเเล้วน่ะ

พอมาคิดๆดูว่า

จะไม่ได้เจอเพื่อนๆ พี่ๆ

รุ้สึกว่าอยู่ที่คณะมันอบอุ่นนน




กลับบ้านไปซบอกแม่ดีกว่า

Chargeตัวเองเเล้วกลับมาสู้ใหม่!!!

edit @ 3 Oct 2009 08:38:46 by parnjai

เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
เหมือนเพิ่งจะขึ้นมหาลัยมาได้ไม่นาน
ยังจำวันแรกที่เข้ามานั่งฟังการปฐมนิเทศได้อยู่เลย
บรรยากาศวันแรกกที่เข้ามาในห้องพื้นเอียง(มอดินแดง)

ตอนนี้ก็สอบไฟนอลไปเเล้วสองวิชา
น้องก็เพิ่งมาสอบตรง MDx Md02 อาทิตย์ที่แล้ว
เรารุสึกเหมือนสอบไปเดือนที่เเล้ว หุหุ
ก็ไปดูเเลน้อง

อยากมีน้องรหัสเเล้วน้า
สาย 139 สาวล้วนตั้งแต่ปีหนึ่ง ถึง พี่extern ^^"
จะได้น้องชายบ้างมั้ย ฮ่าๆ

เมื่อวานก็ได้ประกาศตัวเป็นสาย take 136 เเล้ว อิอิ
เนื่องจากเราเหงา เป้นสายเดี่ยว เเอบเซ็กซี่ เย้ย ไม่ใช่ละ
คนอื่นเค้ามีสาย co สาย take
เเต่เรามีเเต่สายตรงอ่ะ
เลยไปขอเทค 136 สายปอนด์ๆ สุดที่รัก
ความจริงปอนด์ต้องเทคเรานะ
เพราะหม่าม๊าบอกปอนด์ตลอดว่าให้ดูเเลเค้า!

เหลือสอบอีก4 วิชาหนักๆเลย
เดี๋ยวก็ปิดเทอมเเล้ว
เทอมสองก็จะย้ายเข้าหอ แพทย์ 1
เป็นหอของพี่ปีสูง
เอิ๊กๆๆ เเต่ปีหนึ่งเเรงงงค่ะ ขอเข้า
ฮ่าๆ
มีโครงการสร้างหอนักศึกษาเเพทย์อยู่ด้วย
แอบสงสารหอแพทย์ชาย
ติดsite ก่อสร้างอย่างเเรง
หอเราก็ ตรงข้ามหอเเพทย์ชายเเหละ
คงได้รับผลกระทบไม่ต่างกัน

อยากขึ้นปีสองเเล้วอ่า
อยากเรียนวิชาคณะ
เอ้ะ เเต่ได้ข่าวว่าเทอมสองก็เป็นวิชาคณะหมด
หลักสูตรใหม่อ่ะ
งงๆชีวิตอยู่เหมือนกัน
แต่ดีใจที่เรียนอังกฤษสามปีเลย เย่ๆๆ
มีวิชาช่วยเเล้ว 3 หน่วยกิตเเน่ะ
ขอ A ซักตัว ฮ่าๆ อย่างน้อยก็ B+ เเหละน่า


เรียนไปเรียนมาเนี่ย
ไม่นึกเลยว่าตัวเองเรียนเเพทย์อยู่
เวลามันผ่านไปเร็วจนบางครั้งยังสงสัยว่า นี่เราเรียนหมอจิงเหรอ
จะจบเป็นหมอ ทำงานเป็นหมอ เหรอ
ทั้งๆที่ผ่านมาตั้งใจไว้ตลอดต้องได้ทุนกพ
ทำงานกระทรวงการต่างประเทศ เป้นทูต
ตอนนี้อะไรเนี่ย?


คนละเรื่อง


เเต่ก็นะ จะตั้งใจเรียนละ สู้ตาย
อยากได้เกรดสวยๆอ่ะ เป็นตัวอย่างให้น้องๆ ฮ่าๆ
มันดูดี๊ ดูดีเวลาเห็นพี่คนในเกรดเยอะๆ
ยิ่งถ้าทั้งน่าตาดี ทั้งเกรดสูง ยิ่งน่าปลื้มเนอะ ^^"
55555


วันนี้ว่าง อ่านหนังสือต่อดีกว่า สู้ๆๆ